Aktualizacja definicji i systemu punktacji rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego w roku 2025

Obraz kliniczny rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC) został po raz pierwszy opisany w XIX wieku jako „stan szeroko rozpowszechnionego i rozregulowanego krzepnięcia”, a w XX wieku określono DIC jako „stan pośredni w różnych chorobach, wyróżniony przez jego charakterystyczne składniki zakrzepowe i krwotoczne”. Dopiero w 2001 roku ISTH SSC doprecyzował definicję DIC, kryteria diagnostyczne i systemy punktacji stwierdzając, że: (1) DIC jest nabytym zespołem obejmującym aktywację krzepnięcia wewnątrznaczyniowego z rozległym uszkodzeniem drobnych naczyń, (2) DIC jest często wywoływany przez stany krytyczne, takie jak sepsa, uraz i powikłania położnicze, powodując zarówno zakrzepicę, jak i krwawienie z powodu wyczerpania czynników krzepnięcia, oraz (3) ciężki DIC prowadzi do dysfunkcji narządów.