Marstacimab, przeciwciało monoklonalne anty-TFPI, jako nowy czynnik niebędący terapią zastępczą, ma nie tylko potencjał poprawy kontroli krwawień, ale również znaczący wpływ na jakość życia pacjentów oraz systemowe oszczędności w leczeniu hemofilii. Dane z badań klinicznych oraz analiz prezentowanych podczas EAHAD 2025 dostarczają konkretnych danych wspierających te korzyści.
Chorzy, u których epizod żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) nie jest związany z łatwo identyfikowalnym czynnikiem wywołującym (zakrzepica niesprowokowana) wymagają z reguły przedłużonego leczenia przeciwkrzepliwego w związku z wysokim (6-10% rocznie) ryzykiem nawrotu. Natomiast u chorych, u których epizod ŻChZZ wywołany jest silnym czynnikiem wywołującym czas leczenia ogranicza się najczęściej do 3 miesięcy. Nie wiadomo natomiast jak długo należy leczyć przeciwkrzepliwie chorych ze sprowokowanym epizodem ŻChZZ, u których obecne są trwałe czynniki ryzyka nawrotu ŻChZZ, np. choroby autoimmunologiczne, otyłość, czy przewlekła choroba układu oddechowego.
Zapraszamy do obejrzenia nagrania wykładu prof. dra hab. n. med. Krzysztofa Chojnowskiego pt. „iTTP - jak rozpoznać na czas i zoptymalizować terapię?”.
Krwi nie da się niczym zastąpić. Kluczowym zagadnieniem jest dziś bezpieczeństwo krwi i jej składników, zmniejszenie ryzyka przeniesienia czynników zakaźnych, także nowych i dziś nieznanych. Chcemy też wykorzystywać w transfuzjologii sztuczną inteligencję – mówi dr hab. Jolanta Antoniewicz-Papis, prof. IHiT, wiceprezes Polskiego Towarzystwa Hematologów i Transfuzjologów.
Testy opracowane w laboratorium (LDT - Laboratory Developed Tests) są szeroko stosowane w laboratoriach hemostazy klinicznej. LDT można zdefiniować jako test diagnostyczny in vitro (IVD), który jest projektowany, produkowany i używany w jednym laboratorium. Podobnie jak w przypadku innych testów laboratoryjnych, LDT muszą zostać zwalidowane w celu zapewnienia przydatności do zamierzonego celu. Może to obejmować ocenę dokładności/porównywalności, precyzji, czułości i swoistości analitycznej, zakresu raportowania, przedziałów odniesienia, liniowości i efektu przenoszenia. Nie wszystkie elementy walidacji będą miały zastosowanie we wszystkich sytuacjach; będzie to podyktowane rodzajem testu, zamierzonym zastosowaniem i warunkami laboratoryjnymi (na przykład: niewielka modyfikacja zatwierdzonego testu będzie wymagała mniejszej ilości procedur walidacyjnych niż całkowicie nowy test, z wykorzystaniem odczynników opracowanych w laboratorium).
Współczesna strategia leczenia iTTP opiera się na koncepcji potrójnej terapii nabytej zakrzepowej plamicy małopłytkowej (iTTP): wymianie osocza, immunosupresji oraz stosowaniu kaplacizumabu. Zapraszamy do wysłuchania wypowiedzi prof. dra hab. n. med. Krzysztofa Chojnowskiego pt. „Leczenie pacjentów z immunologiczną zakrzepową plamicą małopłytkową – program lekowy B.164”.
Zaburzenia hemostazy, choć często mają charakter wtórny, stają się kluczowym czynnikiem determinującym rokowanie pacjentów w wielu obszarach medycyny. Zapraszamy do udziału w V Konferencji Naukowo-Szkoleniowej pt. „Zaburzenia hemostazy w praktyce klinicznej”, która odbędzie się 13 września 2025 r. o godz. 10.00 w Poznaniu.
Marstacimab, przeciwciało monoklonalne anty-TFPI, został oceniony pod względem bezpieczeństwa w ramach programu klinicznego obejmującego badania fazy 1, 3 (BASIS) i otwarte badanie rozszerzające (open-label extension, OLE), a także w analizach zaprezentowanych podczas Kongresu European Association for Haemophilia and Allied Disorders (EAHAD) 2025. Zaprezentowano kluczowe informacje dotyczące działań niepożądanych, immunogenności i ryzyka zakrzepicy.
Zakrzepowa plamica małopłytkowa (TTP) to rzadkie, lecz śmiertelne schorzenie, które stanowi wyzwanie diagnostyczne i terapeutyczne w praktyce klinicznej. Zapraszamy do wysłuchania wykładu prof. dr. hab. n. med. Jerzego Windygi pt. „Leczenie chorych na iTTP w Polsce – rola kaplacyzumabu”.
Hospitalizacja z przyczyn internistycznych wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia epizodu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) w trakcie pobytu w szpitalu oraz do 90 dni po wypisie. Okres po wypisie charakteryzuje się także zwiększonym ryzykiem wystąpienia krwawienia. Z tego powodu, aby zapobiegać epizodom ŻChZZ i krwawień po wypisie, istotne znaczenie miałoby określenie czynników, które swoiście wiążą się w tym okresie ze zwiększonym ryzykiem obu zdarzeń.
W dniach 21-25 czerwca 2025 roku w Waszyngtonie odbył się międzynarodowy kongres zorganizowany przez Międzynarodowe Towarzystwo ds. Zakrzepicy i Hemostazy (ISTH), który zgromadził ok. 5000 specjalistów w dziedzinie hemostazy. Wśród kluczowych tematów kongresu znalazły się innowacje w leczeniu zakrzepicy i skaz krwotocznych. Podczas kongresu odbyły się sesje plenarne, tematyczne, plakatowe oraz sympozja sponsorowane, podczas których naukowcy i klinicyści z całego świata mieli możliwość wymiany doświadczeń i dyskusji. Na kongresie nie zabrakło zagadnień dotyczących hemofilii A, osiągnięć dotyczących standardowych, jak i nowych terapii, w tym zastosowania czynników o przedłużonym czasie trwania, terapii niesubstytucyjnych i terapii genowej. Wśród prezentacji ustnych dotyczących zastosowania emicizumabu u pacjentów z hemofilią na szczególną uwagę zasługują doniesienia z codziennej praktyki klinicznej tzw. „real world data (RWD)”:
Marstacimab, przeciwciało monoklonalne anty-TFPI, został zatwierdzony do stosowania w profilaktyce krwawień u pacjentów z hemofilią A i B bez inhibitorów. Publikacja w czasopiśmie Blood podsumowująca wnioski z badania BASIS wskazuje, że marstacimab zapewnia trwałą kontrolę krwawień, wysoki poziom bezpieczeństwa, wygodę stosowania (raz w tygodniu, podskórnie) oraz istotny potencjał redukcji kosztów leczenia.
Obecnie, dzięki skutecznej profilaktyce krwawień chorzy na hemofilię zachęcani są do aktywności fizycznej, która poprawia funkcjonowanie układu kostno-szkieletowego, krążenia oraz ogólną wydolność organizmu. Pomimo ogromnego postępu w leczeniu pacjentów z hemofilią oraz znaczącej redukcji wylewów, zdarzają się krwawienia przebijające i subkliniczne, prowadzące do artropatii. Fakt ten może wzbudzać u części osób obawy przed podjęciem aktywności fizycznej.
Zjazd Polskiego Towarzystwa Hematologów i Transfuzjologów to jedno z najważniejszych wydarzeń naukowych w polskiej hematologii i transfuzjologii. W 2025 roku spotykamy się w Gdańsku – mieście innowacji, nauki i inspiracji. Z tej okazji uruchamiamy wyjątkową akcję Ambasador/ka Zjazdu PTHiT 2025, do której zapraszamy lekarzy, naukowców, edukatorów oraz osoby aktywne w mediach społecznościowych.
Aktywna choroba nowotworowa, w zależności od typu nowotworu, zwiększa nawet około 12-krotnie ryzyko wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), czyli zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP). Zakrzepica żył powierzchownych (ZŻP) to zakrzepowe ograniczenie lub zamknięcie przepływu krwi w żyłach powierzchownych z towarzyszącym odczynem zapalnym, pod postacią zaczerwienienia, bólu i obrzęku skóry i tkanki podskórnej wzdłuż przebiegu żyły.
Immunologiczna zakrzepowa plamica małopłytkowa (iTTP) nadal pozostaje jednym z najtrudniejszych wyzwań w hematologii. Zapraszamy do wysłuchania wypowiedzi prof. dra hab. n. med. Krzysztofa Chojnowskiego pt. „Standardy postępowania w immunologicznej zakrzepowej plamicy małopłytkowej”.
Zakres tematyczny XXXII Zjazdu PTHiT jest bardzo bogaty: będziemy rozmawiać na temat najnowszych doniesień naukowych, terapii genowych i komórkowych, przełomów w hematologii, a także innowacyjnych technologii zapewnienia bezpieczeństwa preparatów krwi w transfuzjologii – mówi prof. dr hab. n. med. Jan Maciej Zaucha, przewodniczący Komitetu Naukowego XXXII Zjazdu Polskiego Towarzystwa Hematologów i Transfuzjologów, kierownik Katedry i Kliniki Hematologii, Transplantologii i Terapii Komórkowych Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego.
Marstacymab jest przeciwciałem monoklonalnym blokującym inhibitor zależnej od czynnika tkankowego drogi krzepnięcia (anti-tissue factor pathway inhibitor, anti-TFPI). Zakończone badania kliniczne 3 fazy potwierdziły jego skuteczność i bezpieczeństwo w profilaktyce krwawień u chorych na hemofilię A i B. Okres półtrwania marstacymabu wynosi 7-10 dni przy podawaniu dożylnym oraz 16-18 przy podawaniu podskórnym. Leczenie rozpoczyna się od podawanej podskórnie pojedynczej dawki nasycającej wynoszącej 300 mg. Następnie stosuje się 150 mg raz w tygodniu, również podskórnie. U pacjentów, u których obserwuje się nawracające krwawienia przebijające dawkę można zwiększyć do 300 mg/tydzień.
Podczas XVIII konferencji "Postępy w hemostazie" podzielono się nowymi metodami rozpoznawania i monitorowania zaburzeń hemostazy. Wykłady specjalistów są już dostępne w formie relacji cyfrowych.
Interakcje między żywnością a doustnymi lekami przeciwkrzepliwymi (OAC) zaburzają komfort życia pacjentów, utrudniają przestrzeganie zaleceń lekarskich i skuteczność działania leków, co zagraża bezpieczeństwu pacjentów i pogarsza jakość ich życia. Dotychczas odnotowano ponad 68 produktów spożywczych, ziół i suplementów diety, które wpływają na skuteczność warfaryny. Biorąc pod uwagę wąski zakres terapeutyczny antagonistów witaminy K (VKA, Vitamin K Antagonists), interakcje między lekami a żywnością mogą zwiększać ryzyko wystąpienia zdarzeń krwotocznych lub zakrzepowych.
Wrodzona zakrzepowa plamica małopłytkowa (cTTP) jest jedną z najrzadszych chorób układu krwiotwórczego. Jej leczenie wymaga częstych hospitalizacji pacjentów celem podania wlewu osocza. AOTMiT w opublikowanym „Wykazie technologii lekowych o wysokim poziomie innowacyjności” wskazała nowy lek, który może znacznie uprościć terapię.
Hemofilia A to wrodzona skaza krwotoczna spowodowana niedoborem czynnika krzepnięcia VIII (factor VIII, FVIII). Najbardziej charakterystycznym objawem hemofilii są wylewy do stawów. Prowadzą one do postępującej i nieodwracalnej artropatii hemofilowej. Z powodu artropatii pacjenci z hemofilią często wymagają zabiegów ortopedycznych.